Shloka 2
Karna’s Martial Boast and Challenge to Bībhatsu
Arjuna
सर्वायुधमहामात्रं शातकुम्भपरिष्कृतम् एतत् तदर्जुनस्यासीद् गाण्डीवं परमायुधम्,बृहन्नला बोली--राजकुमार! तुमने पहले जिसके विषयमें मुझसे प्रश्न किया है, वही यह अर्जुनका विश्वविख्यात गाण्डीव धनुष है, जो शत्रुओंकी सेनाके लिये कालरूप है। यह सब आयुधोंसे विशाल है। इसमें सब ओर सोना मढ़ा है। यही उत्तम आयुध गाण्डीव अर्जुनके पास रहा करता था
uttara uvāca |
sarvāyudha-mahāmātraṁ śātakumbha-pariṣkṛtam |
etat tad arjunasya āsīd gāṇḍīvaṁ paramāyudham ||
อุตตรากล่าวว่า “นี่คืออาวุธสูงสุดของอรชุน—คันธนูกาณฑีวะอันเลื่องลือไปทั่วโลก ยิ่งใหญ่เหนืออาวุธทั้งปวง และประดับด้วยทองคำบริสุทธิ์อย่างวิจิตร แท้จริงแล้วนี่คือคันธนูของอรชุนเอง”
उत्तर उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the symbolic weight of a warrior’s arms: a supreme weapon is not merely ornamented power, but an emblem of rightful martial duty (kṣatriya-dharma) and recognized identity—here, the Gāṇḍīva signifies Arjuna’s exceptional prowess and responsibility in battle.
Uttara identifies and points out the Gāṇḍīva, stating that this gold-adorned, mighty bow is the very famous weapon that belonged to Arjuna—confirming the object’s identity and its association with Arjuna’s renown.