उत्तरो बृहन्नडां सारथ्याय नियुङ्क्ते — Uttara Appoints Bṛhannadā as Charioteer
वैशमग्पायन उवाच स्त्रीमध्य उक्तस्तेनासौ तद् वाक्यमभयंकरम् । अन्त:पुरे श्लाघमान इदं वचनमत्रवीत्,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन! उस समय राजकुमार उत्तर अन्तःपुरमें स्त्रियोंके बीचमें बैठा था। वहीं उस गोपाध्यक्षने उससे ये निर्भय बनानेवाली उत्साहजनक बातें कहीं। अतः वह अपनी प्रशंसा करता हुआ इस प्रकार कहने लगा
vaiśaṃpāyana uvāca | strī-madhye uktas tenāsau tad vākyam abhayaṅkaram | antaḥpure ślāghamāna idaṃ vacanam abravīt |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา! ครานั้นเจ้าชายอุตตรประทับนั่งท่ามกลางสตรีในเขตอันตะปุระ ที่นั่นหัวหน้าคนเลี้ยงโคได้กล่าวถ้อยคำอันขจัดความหวาดหวั่นและปลุกเร้าความกล้าหาญแก่เขา แล้วอุตตราผู้ยกย่องตนเองจึงเริ่มกล่าวดังนี้
वैशमग्पायन उवाच
The verse highlights how fear can be countered through timely, confidence-giving counsel, while also hinting at an ethical contrast between mere self-praise (boasting) and genuine courage that will be tested by action.
In Virāṭa’s palace, Prince Uttara is sitting in the women’s quarters. A cowherd-chief (in context, a disguised figure connected with the Pāṇḍavas) speaks to him in a way that removes fear and encourages him. Prompted by this, Uttara begins speaking boastfully, setting up the next events.