Shloka 10
Virāṭa Rescued from Suśarmā; Night Battle and Royal Gratitude (विराटमोक्षणं सुशर्मवधाभिमुखं च)
सादिन: सादिभिश्लैव गजैश्लापि महागजा: । असिश्रि: पट्टिशै: प्रासै: शक्तिभिस्तोमरैरपि
sādinaḥ sādibhiś caiva gajaiś cāpi mahāgajāḥ | asiśriḥ paṭṭiśaiḥ prāsaiḥ śaktibhis tomarair api ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ทหารม้าปะทะทหารม้า และช้างศึกใหญ่ก็เข้าชนช้างศึกใหญ่ ผู้ถือดาบกับโล่เผชิญหน้าผู้ถือขวานศึก หอก ศักติ และทอมระด้วย การปะทะจึงกลายเป็นการรบระยะประชิดที่มีอาวุธหลากหลายและสูสี
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the kṣatriya battlefield ethic: combatants meet like with like—cavalry against cavalry, elephants against elephants, and weapon-bearers against corresponding weapon-bearers—highlighting ordered martial engagement rather than random violence.
Vaiśampāyana narrates an intense clash in which different divisions of the army and different weapon-specialists collide simultaneously, producing a close-quarters melee involving cavalry, elephant corps, and multiple classes of arms.