Virāṭa-parva Adhyāya 23: Report of the Slain Sūtaputras, Royal Orders, and Sairandhrī’s Return
गन्धर्वो बलवानेति क्रुद्ध उद्यम्य पादपम् । सैरन्ध्री मुच्यतां शीघ्रं यतो नो भयमागतम्,“अरे! देखो, यह बलवान गन्धर्व वृक्ष उठाये कुपित हो हमारी ओर आ रहा है। सैरन्ध्रीको शीघ्र छोड़ दो, क्योंकि उसीके कारण हमें यह भय उपस्थित हुआ है”
gandharvo balavān iti kruddha udyamya pādapam | sairandhrī mucyatāṁ śīghraṁ yato no bhayam āgatam ||
“ดูเถิด! คนธรรพผู้ทรงพลังนั้นโกรธเกรี้ยว ยกต้นไม้ขึ้นแล้วกำลังพุ่งมาทางเรา จงปล่อยนางไซรันธรีโดยเร็ว เพราะเพราะนางนี่เองภัยนี้จึงมาถึงเรา”
वैशम्पायन उवाच
When harm is provoked by injustice, fear drives wrongdoers to shift blame onto the victim; the verse highlights the ethical inversion where perpetrators seek to escape consequences by sacrificing the vulnerable.
Seeing a powerful Gandharva approaching in anger with a tree raised like a weapon, the speakers urgently demand that Sairandhrī (Draupadī, disguised as a maid) be released, claiming that their present danger has arisen because of her.