Shloka 36
Adhyāya 14: Sudēṣṇā Sends Sairandhrī to Kīcaka’s House (सुदेष्णा–सैरन्ध्री–कीचक संवादः)
परदारे न ते बुद्धिर्जातु कार्या कथंचन । विवर्जनं हाकार्याणामेतत् सुपुरुषव्रतम्,परायी स्त्रीमें तुम्हें कभी किसी तरह भी मन नहीं लगाना चाहिये। न करने योग्य अनुचित कर्मोंको सर्वथा त्याग दिया जाय, यही श्रेष्ठ पुरुषोंका व्रत है
paradāre na te buddhir jātu kāryā kathaṃcana | vivarjanaṃ hākāryāṇām etat supuruṣa-vratam ||
“อย่าให้จิตของเจ้าหันไปหาภรรยาผู้อื่น ไม่ว่าในกรณีใดๆ การละเว้นโดยสิ้นเชิงจากการกระทำที่ไม่ควรกระทำ—นั่นคือปณิธานของผู้ประเสริฐแท้”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches restraint and moral clarity: one should never direct one’s intention toward another man’s wife, and one should wholly abandon actions deemed improper; such renunciation is presented as the hallmark vow of a noble person.
Vaiśampāyana, as narrator, articulates a dharma-oriented maxim within the Virāṭa Parva context, emphasizing ethical conduct and self-control as guiding principles for noble behavior.