Shloka 16
अगस्त्य-वातापि-उपाख्यानम्
Agastya and Vātāpi: Ilvala’s stratagem; Lopāmudrā’s emergence
तीर्थान्यगच्छन् विबुधास्तेनापुर्भूतिमुत्तमाम् । (यत्र धर्मेण वर्तन्ते राजानो राजसत्तम । सर्वान् सपत्नान् बाधनते राज्यं चैषां विवर्धते ।।) तथा त्वमपि राजेन्द्र स्नात्वा तीर्थेषु सानुज:
tīrthāny agacchan vibudhās tenāpur bhūtim uttamām | (yatra dharmeṇa vartante rājāno rājasattama | sarvān sapatnān bādhante rājyaṃ caiṣāṃ vivardhate ||) tathā tvam api rājendra snātvā tīrtheṣu sānujaḥ
เหล่าบัณฑิตผู้ไปยังทิรถะอันศักดิ์สิทธิ์ ย่อมบรรลุความรุ่งเรืองอันยอดยิ่ง. ข้าแต่ราชาผู้ประเสริฐ! ณ ที่ซึ่งกษัตริย์ทรงประพฤติตามธรรมะ ย่อมปราบปรามผู้ท้าชิงทั้งปวง และราชอาณาจักรก็เจริญไพบูลย์. ฉันใด ข้าแต่ราชেন্দร! ท่านก็ฉันนั้น จงพร้อมด้วยอนุชาของท่าน ลงอาบน้ำชำระในทิรถะทั้งหลายเถิด.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Righteous governance (dharma) and purificatory pilgrimage are presented as sources of both moral legitimacy and practical prosperity: when kings act by dharma, rivals are checked and the kingdom naturally flourishes.
The speaker advises the addressed king that the wise attained great welfare by visiting and bathing at sacred tīrthas, and urges him likewise—along with his younger brother—to undertake tīrtha-bathing, linking it to dharmic rule and the strengthening of sovereignty.