Shloka 5
दमयन्त्या वणिजां सार्थगमनम्, हस्तियूथविप्लवः, चेदिराजपुरप्रवेशश्च
Damayantī joins a caravan; elephant-herd catastrophe; entry into Cedi
तां सभामुपसम्प्राप्प तदा स निषधाधिप: । वैदर्भ्या सहितो राजा निषसाद महीतले,तब उस धर्मशालामें पहुँचकर निषधनरेश राजा नल वैदर्भके साथ भूतलपर बैठे
tāṁ sabhām upasamprāpya tadā sa niṣadhādhipaḥ | vaidarbhyā sahito rājā niṣasāda mahītale ||
ครั้นไปถึงศาลานั้น (ธรรมศาลา) แล้ว พระราชานละผู้เป็นเจ้าแห่งนิษธะ พร้อมด้วยพระนางทมยันตีแห่งวิทรภะ ก็ประทับนั่งลงบนพื้นดิน.
बृहदश्च उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic humility and resilience: status does not justify arrogance, and in adversity one should accept simple means without losing dignity or righteousness.
Bṛhadaśva narrates that Nala, traveling with Damayantī, arrives at a hall used as a shelter (dharma-śālā) and sits down on the ground, indicating their reduced circumstances during hardship.