Shloka 11
दमयन्तीस्वयंवरः — देववेषधारणं, सत्यप्रार्थना, नलवरणम्
Damayantī’s Svayaṃvara: Divine Disguises, Truth-Vow, and Choosing Nala
हस्त्यश्वरथघोषेण पूरयन्तो वसुन्धराम् । विचित्रमाल्याभरणैर्बलैर्दश्यै: स्वलंकृतै:,दमयन्तीका स्वयंवर होने जा रहा है, यह सुनकर सभी नरेश विदर्भराज भीमके आदेशसे हाथी, घोड़ों तथा रथोंकी तुमुल ध्वनिसे पृथ्वीको गुँजाते हुए उनकी राजधानीमें गये। उस समय उनके साथ विचित्र माला एवं आभूषणोंसे विभूषित बहुत-से सैनिक देखे जा रहे थे
bṛhadaśva uvāca | hasty-aśva-ratha-ghoṣeṇa pūrayantaḥ vasundharām | vicitra-mālyābharaṇair balair dṛśyaiḥ su-alaṅkṛtaiḥ ||
ครั้นข่าวแพร่ว่า “สวยัมวรของนางทมยันตีจักมีขึ้น” ตามพระบัญชาของพระเจ้าภีมแห่งวิทรภะ บรรดากษัตริย์มากมายก็ยกขบวนสู่ราชธานีวิทรภะ เสียงกึกก้องแห่งช้าง ม้า และรถศึกทำให้แผ่นดินสะท้านกังวาน และแลเห็นกองทัพใหญ่ติดตามมา อาภรณ์และพวงมาลัยนานาพรรณประดับประดางดงามดังแสดงพระเดชานุภาพ
बृहदश्चव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a dharmic public institution—svayaṃvara—draws rulers into a shared social framework where alliances and legitimacy are established openly. The grandeur is not merely display; it signals responsibility, order, and the public nature of royal commitments.
News of Damayantī’s svayaṃvara spreads, and many kings travel to Vidarbha at King Bhīma’s direction. Their arrival is portrayed through the booming sounds of elephants, horses, and chariots, and the sight of richly adorned troops accompanying them.