Shloka 5
तां दृष्टवा विदितो हृष्ट: स्वागतेनार्चितस्तया । सुखासीन: सुखासीनां स्मितपूर्व वचो<ब्रवीत्,उससे मिलकर वे बहुत प्रसन्न हुए। उर्वशीने चित्रसेनको आया जान स्वागतपूर्वक उनका सत्कार किया। जब वे आरामसे बैठ गये, तब सुखपूर्वक सुन्दर आसनपर बैठी हुई उर्वशीसे मुसकराकर बोले--
tāṃ dṛṣṭvā vidito hṛṣṭaḥ svāgatenārcitas tayā | sukhāsīnaḥ sukhāsīnāṃ smitapūrvaṃ vaco 'bravīt ||
ครั้นเห็นนาง—และเป็นที่รู้จัก—เขาก็ยินดีนัก อุรวศีต้อนรับด้วยไมตรีและให้เกียรติสมควร เมื่อเขานั่งอย่างสบายแล้ว เขายิ้มและกล่าวถ้อยคำอ่อนหวานแก่อุรวศีซึ่งนั่งอย่างผาสุกบนอาสนะอันงาม
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights social dharma: honoring a guest with proper welcome (svāgata, arcana/satkāra) and speaking with gentleness and a smile. Respectful reception and pleasant speech are presented as virtues of refined conduct.
A male figure, upon seeing Urvaśī, becomes pleased and is received by her with formal hospitality. After both are comfortably seated, he smiles and begins speaking to her.