Shloka 12
Śiva Grants the Pāśupata Astra (Pāśupata-Śastra Upadeśa) | शिवेन पाशुपतास्त्रदानम्
ते भानुमन्ति चित्राणि शिखराणि महागिरे: । समास्थायार्जुनं तत्र ददृशुस्तपसान्वितम्
te bhānumanti citrāṇi śikharāṇi mahāgireḥ | samāsthāyārjunaṃ tatra dadṛśus tapasānvitam ||
ครั้นพวกเขาขึ้นถึงยอดอันรุ่งเรืองและพิสดารแห่งมหาบรรพตแล้ว ก็ได้เห็นอรชุน ณ ที่นั้น—มั่นคงในตบะ เปี่ยมด้วยพลังแห่งการบำเพ็ญเพียร—ดำรงอยู่ในวัตรอันเคร่งครัด
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tapas—disciplined self-restraint and focused effort—as a means of strengthening character and readiness for dharmic responsibility. Ethical power is shown as something cultivated inwardly before it is expressed outwardly.
The narrating voice (Vaiśaṃpāyana) describes how the arriving party reaches the shining, remarkable peaks of a great mountain and finds Arjuna there, engaged in austerity and spiritual discipline.