Shloka 13
उन सब देवताओंने उस महापर्वतके विचित्र एवं तेजस्वी शिखरोंपर पहुँचकर वहाँ तपस्वी अर्जुनको देखा ।। ततो मुहूर्ताद् भगवानैरावतशिरोगत:ः । आजगाम रहेन्द्राण्या शक्र: सुरगणैर्वृत:
Tato muhūrtād bhagavān Airāvata-śiro-gataḥ | ājagāma rājendrāṇyāḥ Śakraḥ sura-gaṇair vṛtaḥ ||
เหล่าเทพทั้งปวงขึ้นถึงยอดอันพิสดารและรุ่งเรืองแห่งมหาบรรพต แล้วได้เห็นอรชุนผู้บำเพ็ญตบะอยู่ ณ ที่นั้น ไม่นานนัก ศักระ (อินทรา) ก็เสด็จมา—ประทับเหนือไอราวต พร้อมอินทราณี และมีหมู่เทพแวดล้อม
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that disciplined austerity (tapas) aligned with dharma attracts rightful support and recognition; true strength is validated by self-control and higher purpose rather than mere ambition.
After a brief interval, Indra (Śakra) arrives, mounted on Airāvata and accompanied by many gods, approaching the ascetic Arjuna—signaling a divine response to Arjuna’s ongoing penance.