Shloka 310
(प्रत्याजग्मु: सरथा: सानुयात्रा: सर्वे: सार्थ सूतपौरोगवैस्ते । ततो युयुर्दवतवने नृवीरा निस्तीर्यवं वनवासं समग्रम् ।।) इस प्रकार वनवासकी पूरी अवधि बिताकर वे नरवीर पाण्डव अपने रथ, अनुचर, सूत तथा रसोइयोंके साथ पुनः द्वैतवनमें लौट आये ।। इति श्रीमहा भारते वनपर्वणि कुण्डलाहरणपर्वणि कवचकुण्डलदाने दशाधिकत्रिशततमो<थध्याय:
vaiśampāyana uvāca |
pratyājagmuḥ sarathāḥ sānuyātrāḥ sarvaiḥ sārtha-sūta-paurogavaiḥ te |
tato yuyur dvaitavane nṛvīrā nistīryaivaṁ vanavāsaṁ samagram ||
ครั้นครบกำหนดพำนักป่าโดยสิ้นเชิงแล้ว วีรบุรุษเหล่านั้นก็กลับมา พร้อมรถศึกและบริวาร มีสารถีและคนรับใช้ในเรือนร่วมขบวนไปด้วย ต่อจากนั้น เหล่าวีรปาณฑพได้กลับสู่ป่าทไวตะอีกครั้ง เมื่อได้อดทนผ่านวัตรแห่งการอยู่ป่าจนครบถ้วนแล้ว ดังนี้ จบอัธยายที่สามร้อยสิบ ว่าด้วยการถวายเกราะและกุณฑล ในมหาภารตะ วนปรวะ ตอนกุณฑลาหรณปรวะ
वैशम्पायन उवाच