Shloka 33
Draupadī’s Lament and Theodicy: Dharma, Dice, and Īśvara’s Governance (Āraṇyaka-parva 31)
एतावदेव पर्याप्तमुपमानं शुचिस्मिते । कर्मणां फलमाप्रोति धीरोडल्पेनापि तुष्यति,पवित्र मुसकानवाली द्रौपदी! इतना ही दृष्टान्त देना पर्याप्त है। धीर पुरुष कर्मोका फल पाता है और थोड़े-से फलसे भी संतुष्ट हो जाता है
etāvad eva paryāptam upamānaṃ śucismite | karmaṇāṃ phalam āpnoti dhīro 'lpene 'pi tuṣyati ||
ยุธิษฐิระกล่าวว่า “โอ ดราวปที ผู้มีรอยยิ้มอันบริสุทธิ์ เพียงเท่านี้เป็นอุปมาที่พอแล้ว ผู้มั่นคงย่อมได้รับผลแห่งกรรมของตน และแม้ได้เพียงเล็กน้อยก็ยังยินดีพอใจ”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches karmaphala and inner steadiness: one should act rightly and accept the resulting fruit without greed; a truly composed person remains content even when the outcome is small.
Yudhiṣṭhira addresses Draupadī and concludes a point by saying that the example given is enough; he emphasizes the virtue of the dhīra—one who accepts the fruits of action with contentment.