Shloka 101
पुरा मातुः पितुर्वापि यदि पश्यामि विप्रियम् । न जीविष्ये वरारोहे सत्येनात्मानमालभे,वरारोहे! मैं सत्यकी शपथ खाकर अपना शरीर छूकर कहता हूँ, यदि मैं माता अथवा पिताका अप्रिय देखूँगा तो जीवित नहीं रहूँगा
purā mātuḥ pitur vāpi yadi paśyāmi vipriyam | na jīviṣye varārohe satyenātmānam ālabhe ||
มารกัณฑยะกล่าวว่า “แต่ก่อนนะ โอ้สตรีผู้มีสะโพกงาม ข้าพเจ้าสาบานต่อสัจจะ โดยแตะต้องกายตนเป็นพยานว่า ‘หากข้าพเจ้าได้เห็นสิ่งใดอันเป็นที่ไม่พอใจแก่มารดาหรือบิดา ข้าพเจ้าจะไม่ดำรงชีวิตต่อไป’”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights satya (truthfulness) and reverence toward parents: a vow is made with truth as witness, showing how ethical commitment and filial responsibility are treated as binding moral forces.
Markandeya recounts a past resolve, addressing a woman as varārohe, and states that he once swore—touching his body as a solemn attestation—that he would not go on living if he were to witness anything harmful or displeasing to his mother or father.