Shloka 290
कुन्तीगर्भगोपनम् तथा मञ्जूषाप्रवाहः
Kuntī’s concealed childbirth and the river-borne casket
उसके शरीरके धातु, मांस तथा रक्त भी ब्रह्मास्त्रसे दग्ध होकर नष्ट हो गये। उसकी राखतक नहीं दिखायी दी ।। इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि रामोपाख्यानपर्वणि रावणवधे नवत्यधिकद्धिशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपर्वके अन्तर्गत रामोपाख्यानपर्वमें रवणवधविषयक दो यौ नब्बेवाँ अध्याय पूरा हुआ
tasya śarīrasya dhātavaḥ māṃsaṃ ca raktaṃ ca brahmāstreṇa dagdhvā vinaṣṭam. tasya bhasmāpi na dṛśyate.
แม้ธาตุในกาย เนื้อ และโลหิตของเขาก็ถูกพรหมาสตราเผาผลาญจนสิ้นสูญ ไม่ปรากฏแม้เถ้าธุลีเลย ดังนี้ในมหาภารตะ วนปรวะ ตอนรามอุปาขยานะ บทว่าด้วยการสังหารราวณะ อธยายที่ ๒๙๐ จึงสิ้นสุดลง
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the irreversible, overwhelming nature of divine weaponry like the Brahmāstra, implying an ethical warning: power must be governed by dharma, restraint, and clear judgment, because its effects can exceed human limits and erase all traces of life.
Mārkaṇḍeya describes a foe being struck by the Brahmāstra: the body’s tissues, flesh, and blood are incinerated so completely that even ashes are not visible, marking total annihilation at the climax of the Ravana-slaying episode within the Rāmopākhyāna.