Shloka 193
Sāvitrī–Satyavān Vivāha: Kanyāpradāna and Āśrama-Śīla (सावित्री-सत्यवान्विवाहः)
अन्वधावन्मृगं रामो रुद्रस्तारामृगं यथा । वे धनुष-बाण ले, पीठपर तरकस बाँधकर, कटिमें कृपाण लटकाये तथा हाथोंमें दस्ताने पहने उस मृगके पीछे उसी प्रकार दौड़े, जैसे मृगशिरा नक्षत्रके पीछे भगवान् रुद्र दौड़े थे
anvadhāvan mṛgaṃ rāmo rudras tārāmṛgaṃ yathā |
พระรามทรงถือคันศรและลูกศร สะพายแล่งศรไว้ที่หลัง คาดพระแสงดาบที่พระเอว และสวมถุงมือ แล้วทรงไล่ตามกวางนั้นดุจพระรุทระเคยไล่ตามกวางแห่งดวงดาวในมฤคศีรษะนักษัตร
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense pursuit—especially of something alluring—can narrow judgment. Even a righteous person may be drawn into danger when attention is captured by fascination; therefore, restraint and discernment are essential to uphold dharma.
Mārkaṇḍeya describes Rāma running after a deer, fully equipped with weapons and gear. The chase is compared to Rudra pursuing a celestial ‘star-deer,’ emphasizing the speed, fixation, and dramatic momentum of the episode.