Shloka 12
Indrajit’s Binding, Restoration by Viśalyā, and Counsel Restraining Rāvaṇa (Āraṇyaka Parva 273)
एवमस्त्विति तं राजा कृष्यमाणो जयद्रथ: । प्रोवाच पुरुषव्याप्रं भीममाहवशोभिनम्,उस समय सिन्धुराज जयद्रथ धरतीपर घसीटा जा रहा था। उसने उपर्युक्त शर्त स्वीकार कर ली और युद्धमें शोभा पानेवाले पुरुषसिंह भीमसेनसे अपनी स्वीकृति स्पष्ट बता दी
evam astv iti taṃ rājā kṛṣyamāṇo jayadrathaḥ | provāca puruṣavyāghraṃ bhīmam āhavaśobhinam ||
เมื่อถูกลากไปกับพื้นดิน พระราชาแห่งสินธุ ชัยทรถตรัสว่า “เป็นเช่นนั้นเถิด” ทรงยอมรับเงื่อนไขดังกล่าว และประกาศความยินยอมต่อภีมเสน ผู้เป็นพยัคฆ์ในหมู่มนุษย์ ผู้รุ่งโรจน์ในสนามรบ อย่างชัดแจ้ง
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
Even a powerful king must submit when he violates dharma; acceptance of a just condition under duress highlights accountability and the ethical demand that wrongdoing be answered with fitting consequence.
Jayadratha, defeated and being dragged, verbally agrees—“So be it”—and announces his acceptance to Bhima, acknowledging the imposed condition after his offense against the Pandavas’ honor.