Shloka 6
Dvaītavana: Brahmaghoṣa, Rṣi-saṅgha, and Baka Dālbhyā’s Upadeśa to Yudhiṣṭhira
सुखोचितमदु:खार्ह दुरात्मा ससुहृदूगण: । ईदृशं दुःखमानीय मोदते पापपूरुष:,आप सुख भोगनेके योग्य हैं। दुःखके योग्य कदापि नहीं हैं, तो भी आपको ऐसे दुःखमें डालकर वह पापाचारी दुरात्मा अपने मित्रोंक साथ आनन्दित हो रहा है
vaiśampāyana uvāca |
sukhocitam aduḥkhārha durātmā sasuhr̥dūgaṇaḥ |
īdṛśaṃ duḥkham ānīya modate pāpapūruṣaḥ ||
พระองค์ทรงเหมาะแก่ความสุข คุ้นเคยกับความร่มเย็น และมิสมควรได้รับความทุกข์เลย แต่ชายชั่วผู้เป็นบาปนั้นกลับนำความทุกข์เช่นนี้มาสู่พระองค์ แล้วเริงร่าอยู่กับหมู่มิตรของตน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse condemns the ethical perversity of taking joy in another’s undeserved suffering, portraying such delight as a mark of sin (pāpa) and a corrupted mind (durātmā).
The narrator (Vaiśampāyana) describes a situation where a virtuous or undeserving person is forced into misery, while the wrongdoer who caused it celebrates with his companions.