Shloka 256
Yudhiṣṭhira’s Lament on Kāla and Daiva after Draupadī’s Recovery (आरण्यक पर्व, अध्याय २५७)
विसर्जयामास नृपान ब्राद्मणांश्व सहस्रश: | वीर राजा दुर्योधनने सभीको शास्त्रानुसार यथायोग्य निवासगृह बनवाकर उनमें ठहराया था। उसने सब प्रकारसे आश्वासन तथा भाँति-भाँतिके रत्न देकर सहस्रों राजाओं तथा ब्राह्मणोंको विदा किया,इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि घोषयात्रापर्वणि दुर्योधनयज्ञे षट्पञज्चाशदधिकद्विशततमो<ध्याय:
vaiśaṃpāyana uvāca | visarjayāmāsa nṛpān brāhmaṇāṃś ca sahasraśaḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า พระเจ้าทุรโยธนะผู้กล้าหาญได้ส่งบรรดากษัตริย์และพราหมณ์นับพันกลับไป. พระองค์จัดที่พำนักให้เหมาะสมตามแบบแผนแห่งศาสตรา แล้วปลอบประโลมให้มั่นใจในทุกประการ และมอบอัญมณีนานาชนิดเป็นทาน ก่อนจะให้พวกเขาเหล่านั้นออกเดินทาง.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the outward form of dharmic kingship—proper hospitality, reassurance, and generous gifting to guests—while inviting reflection on the ethical distinction between genuine virtue and politically motivated display.
After hosting many guests, Duryodhana formally takes leave of them: he provides appropriate lodging, offers assurances, gives jewels, and dismisses thousands of kings and brāhmaṇas.