Shloka 10
कामीकवने द्रौपदी-दर्शनम्
Draupadī Observed at the Kāmyaka Hermitage
दिष्ट्या जीवसि गान्धारे दिष्ट्या न: सड़म: पुन: । दिष्ट्या त्वया जिताश्षैव गन्धर्वा: कामरूपिण:,उस समय कर्णने समीप आकर दुर्योधनसे इस प्रकार कहा--'गान्धारीनन्दन! बड़े सौभाग्यकी बात है कि तुम जीवित हो। सौभाग्यवश हमलोग पुन: एक-दूसरेसे मिल गये। भाग्यसे तुमने इच्छानुसार रूप धारण करनेवाले गन्धर्वोपर विजय पायी, यह और भी प्रसन्नताकी बात है
diṣṭyā jīvasi gāndhāre diṣṭyā naḥ saṅgamaḥ punaḥ | diṣṭyā tvayā jitāś caiva gandharvāḥ kāmarūpiṇaḥ ||
“โอรสแห่งคานธารี! เป็นมหามงคลที่ท่านยังทรงพระชนม์อยู่ เป็นมงคลที่เราทั้งหลายได้พบกันอีกครั้ง และยิ่งน่ายินดียิ่งนักที่ด้วยบุญวาสนา ท่านได้มีชัยเหนือเหล่าคันธรรพผู้แปลงกายได้ตามปรารถนา”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the Mahābhārata’s recurring tension between human agency and destiny: survival and success are framed as “diṣṭi” (fortune), reminding listeners that power and victory are unstable and often dependent on forces beyond one’s control—an implicit check on pride.
In the aftermath of the Gandharva encounter in the forest, the speaker reports words of congratulation addressed to Duryodhana (called “Gāndhāra/Gāndhārī’s son”): he is praised for being alive, for the reunion with his party, and for having defeated the shape-shifting Gandharvas.