Shloka 17
Duryodhana Seized by Citraseṇa; Kaurava Petition to Yudhiṣṭhira (दुर्योधनापहारः / चित्रसेनगन्धर्वग्रहणम्)
भवेम पूज्या लोकस्य न ता: पूज्या: सुरर्षभ | प्रजा5स्माकं हृतास्ताभिस्त्वत्कृते ता: प्रयच्छ न:,सुरश्रेष्ठ! हम सम्पूर्ण जगत्की पूजनीया हों। जो पहले मातृकाएँ थीं, उनकी अब पूजा न हो। उन्होंने तुम्हारे लिये हमपर मिथ्या अपवाद लगाकर हमारे पतियोंको कुपित करके हमारे संतानसुखको छीन लिया है। अतः तुम हमें संतान प्रदान करो (हमारे पतियोंको अनुकूल करके हमें संतान-सुखकी प्राप्ति कराओ)
bhavema pūjyā lokasya na tāḥ pūjyāḥ surarṣabha | prajāsmākaṃ hṛtās tābhis tvatkṛte tāḥ prayaccha naḥ suraśreṣṭha ||
หมู่มารดากล่าวว่า “โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่เทวะ ขอให้พวกเราเป็นผู้ควรแก่การบูชาของสรรพโลก และขอให้มารดา (เดิม) เหล่านั้นมิได้เป็นที่บูชาอีกต่อไป เพราะเหตุแห่งท่าน พวกนางได้ชิงเอาบุตรหลานของเราไป—ด้วยการใส่ร้ายป้ายสีเราและปลุกโทสะสามีของเรา จึงพรากความสุขแห่งการมีบุตรไป ดังนั้นขอท่านจงประทานบุตรแก่เรา—โปรดทำให้สามีของเราเป็นมิตรและคืนพรแห่งการมีเชื้อสายให้แก่เรา”
स्कन्द उवाच
Educational Q&A
The verse frames progeny and marital harmony as blessings that can be disrupted by slander and social-religious rivalry; it also highlights the ethical weight of false accusation and the desire for restored honor and rightful well-being through divine intervention.
Skanda voices a plea on behalf of a group who feel deprived of children because certain ‘Mothers’ (Mātṛkās) have, for the sake of the addressed deity, spread false blame and turned their husbands against them; Skanda asks the god to reverse this harm by granting them progeny and restoring their standing.