Shloka 18
Kaurava Court Hears of the Pāṇḍavas’ Forest Hardship (वैचित्रवीर्यवंशीयस्य राज्ञः करुणाविचारः)
सरित्सिन्धुरपीयं तु प्रत्यसूृग्वाहिनी भृशम् । शृगालिन्यग्निवक्त्रा च प्रत्यादित्यं विराविणी,“यह सिन्धु नदी भी उलटी धारामें बहकर रक्तके स्रोत बहा रही है। सियारिन मुँहसे आग उगलती हुई-सी सूर्यकी ओर देखकर रोती है
Markaṇḍeya uvāca |
sarit-sindhur apīyaṃ tu pratyasūrg-vāhinī bhṛśam |
śṛgāliny agni-vaktrā ca pratyādityaṃ virāviṇī |
แม้แม่น้ำสินธุก็ไหลเชี่ยวกรากทวนกระแสตามธรรมดา ราวกับพัดพาโลหิตเป็นสาย ๆ และสุนัขจิ้งจอกเพศเมีย ผู้มีปากประหนึ่งพ่นไฟ ก็หันหน้าเข้าหาพระอาทิตย์แล้วส่งเสียงครวญครางกึกก้อง
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
When adharma rises, the world is portrayed as losing its natural balance; ominous signs in nature function as ethical warnings that collective wrongdoing leads to widespread suffering and impending catastrophe.
Markandeya describes terrifying portents: the Sindhu seems to run contrary to its course like a torrent of blood, and a she-jackal appears ‘fire-mouthed’ and cries while facing the sun—signals of an approaching disaster.