Shloka 20
Skanda–Mātṛgaṇa-janma: Kumārakāḥ, Kanyāgaṇāḥ, and the Vīrāṣṭaka (स्कन्द-मातृगण-सम्भवः)
अनिष्टं चान्वितं पश्यंस्तथा क्षिप्रं विरज्यते । ततकश्न प्रतिकुर्वन्ति यदि पश्यन्त्युपक्रमात्,यदि किसी कार्यमें अनिष्टका संयोग दिखायी देता है तो मनुष्य शीघ्र ही उससे निवृत्त हो जाता है। और यदि आरम्भ होनेसे पहले ही उस अनिष्टका पता लग जाता है तो लोग उसके प्रतीकारका उपाय करने लगते हैं
aniṣṭaṃ cānvitaṃ paśyaṃs tathā kṣipraṃ virajyate | tatakāśna pratikurvanti yadi paśyanty upakramāt ||
เมื่อบุคคลเห็นว่างานใดมีสิ่งอัปมงคลแฝงอยู่ ย่อมรีบถอนตัวจากงานนั้น และหากรู้เค้าลางอัปมงคลตั้งแต่ก่อนเริ่มงาน ผู้คนก็ย่อมลงมือจัดการแก้ไขและหาทางป้องกันตั้งแต่ต้น
व्याध उवाच
Educational Q&A
One should use discernment before and during action: if an undertaking shows clear harmful or inauspicious consequences, withdraw promptly; if the danger is known beforehand, apply preventive remedies from the outset rather than proceeding blindly.
In the Vyādha’s discourse, he explains practical ethical reasoning: wise people observe signs and likely outcomes of actions, and either abandon a flawed course or take countermeasures early, emphasizing responsibility and foresight in conduct.