Shloka 16
स्कन्दोपाख्यानम् — उत्पातशान्तिः, स्वाहारूपविचारः, कौमारमङ्गलक्रियाः
वृद्धावृचतु: कुशल नौ गृहे विप्र भृत्यवर्गे च सर्वश: । कच्चित् त्वमप्यविघ्नेन सम्प्राप्तो भगवज्निति,उन वृद्धोंने उत्तर दिया--ब्रह्मन! इस घरमें हम दोनों सकुशल हैं। हमारे सेवक तथा कुटुम्बके लोग भी कुशलसे हैं। भगवन्! अपना समाचार कहें, आप यहाँ सकुशल पहुँच गये न? किसी विघ्न-बाधाका सामना तो नहीं करना पड़ा?
vṛddhāv ūcatuḥ: kuśalaṃ nau gṛhe vipra bhṛtyavarge ca sarvaśaḥ | kaccit tvam apy avighnena samprāpto bhagavan iti ||
ผู้เฒ่าทั้งสองกล่าวว่า “โอ้พราหมณ์ ในเรือนของเราทั้งสองอยู่เป็นสุข และหมู่คนรับใช้กับผู้พึ่งพาในบ้านก็เป็นสุขโดยทั่วกัน โอ้ท่านผู้ควรเคารพ ท่านเองก็มาถึงที่นี่โดยสวัสดีปราศจากอุปสรรคหรือไม่? ระหว่างทางมีสิ่งใดขัดข้องหรือเปล่า?”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic courtesy: one first assures the guest of the household’s welfare and then inquires with genuine concern about the guest’s safe, unhindered journey—an ethical ideal of hospitality and respectful speech.
An elderly couple responds to a revered brāhmaṇa/guest, reporting that they and their household are well, and then asks whether he has arrived safely without encountering obstacles.