Shloka 13
अग्निनाम-प्रादुर्भावः प्रायश्चित्त-विधानं च
Agni’s Epithets, Manifestations, and Expiation Procedures
ब्राह्मण उवाच ब्रवीषि सूनृतं धर्म्य यस्य वक्ता न विद्यते | दिव्यप्रभाव: सुमहानूषिरेव मतो5सि मे,ब्राह्मण बोला--धर्मव्याध! तुम धर्मके विषयमें बड़ी मधुर और प्रिय बातें कह रहे हो। इन बातोंको बतानेवाला दूसरा कोई नहीं है। मुझे तो ऐसा जान पड़ता है कि तुम कोई दिव्य प्रभावसे सम्पन्न महान् ऋषि ही हो
brāhmaṇa uvāca: bravīṣi sūnṛtaṃ dharmyaṃ yasya vaktā na vidyate | divya-prabhāvaḥ sumahān ṛṣir eva mato 'si me, dharmavyādha ||
พราหมณ์กล่าวว่า “โอ้ ธรรมวยาธะ เจ้ากล่าวถ้อยคำสัตย์และชอบธรรม ไพเราะและเหมาะแก่ธรรมะ จนหาผู้สอนเช่นนี้อื่นใดมิได้ สำหรับเรา เจ้าดูประหนึ่งมหาฤๅษีผู้มีอานุภาพทิพย์”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
True dharma can be expressed through sūnṛta—truthful, benevolent speech—and genuine wisdom is recognized by its ethical clarity, not by social status. The Brahmin acknowledges that the Dharma-vyādha’s words embody rare, authoritative insight.
In the Vana Parva episode of the Dharma-vyādha, a Brahmin listens to the vyādha’s counsel on dharma and is struck by its depth and sweetness. He praises the speaker as uniquely capable and even suspects him to be a great sage with divine power.