Shloka 28
पञ्चवर्णोत्पत्तिः — The Origin of the Five-Colored Fiery Being and Ritual-Disruptor Lineages
इस मानवलोकमें मनुष्यके किये हुए कर्मको (उस कतकि सिवा) दूसरा कोई नहीं भोगता है। उसके द्वारा जो कुछ ही कर्म किया गया है, उसे वह स्वयं ही भोगेगा। किये हुए कर्मोका कभी नाश नहीं होता ।। सुपुण्यशीला हि भवन्ति पुण्या नराधमा: पापकृतो भवन्ति । नरो<नुयातस्त्विह कर्मभि: स्वै- सतत: समुत्पद्यति भावितस्तै:,पुण्यात्मा मनुष्य पुण्यकर्मोंका अनुष्ठान करते हैं और नीच मनुष्य पापमें प्रवृत्त होते हैं। यहाँ अपने किये हुए कर्म मनुष्यका अनुसरण करते हैं और उनसे प्रभावित होकर वह दूसरा जन्म धारण करता है
iha mānavaloke manuṣyeṇa kṛtaṃ karma (tasya kartur vinā) anyaḥ kaścid na bhunkte | yena yad eva karma kṛtaṃ tat sa svayam eva bhokṣyate | kṛtasya karmāṇo nāśo na kadācana || supuṇyaśīlā hi bhavanti puṇyā narādhamāḥ pāpakṛto bhavanti | naro ’nuyātas tv iha karmabhiḥ svaiḥ satataḥ samutpadyati bhāvitais taiḥ ||
พรานกล่าวว่า “ในโลกมนุษย์นี้ ผลแห่งกรรมที่ตนทำ ย่อมเป็นผู้กระทำเองที่เสวย มิใช่ผู้อื่น. กรรมใดที่ได้ทำไว้ ย่อมต้องรับผลนั้น; กรรมที่ทำแล้วหาได้สูญหายไม่. ผู้มีความประพฤติดี ย่อมได้บุญ; ส่วนผู้ต่ำทรามย่อมหมกมุ่นในบาป. มนุษย์ถูกกรรมของตนติดตาม และถูกกรรมเหล่านั้นหล่อหลอม จึงรับกำเนิดใหม่อยู่เนืองนิตย์”
व्याध उवाच
Educational Q&A
Each person alone experiences the results of their own actions; deeds do not perish, and they shape one’s future condition and rebirth. Virtue leads to merit and uplift, while wrongdoing leads to degradation.
The hunter (vyādha) is instructing his listener in dharma by emphasizing karmic accountability: one cannot transfer the consequences of one’s deeds to another, and one’s actions follow one beyond this life.