Shloka 29
ब्राह्मण उवाच कथं सम्भवते योनौ कथं वा पुण्यपापयो: । जाती: पुण्यास्त्वपुण्याश्ष कथं गच्छति सत्तम,ब्राह्मणने पूछा--सत्पुरुषोंमें श्रेष्ठ जीव दूसरी योनिमें कैसे जन्म लेता है, पाप और पुण्यसे उसका सम्बन्ध किस प्रकार होता है तथा उसे पुण्ययोनि और पापयोनिकी प्राप्ति कैसे होती है?
brāhmaṇa uvāca kathaṁ sambhavate yonau kathaṁ vā puṇyapāpayoḥ | jātīḥ puṇyās tv apuṇyāś ca kathaṁ gacchati sattama ||
พราหมณ์กล่าวว่า “โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่สัตบุรุษ! ชีวะบังเกิดในครรภ์หนึ่ง ๆ ได้อย่างไร? และมันเกี่ยวข้องกับบุญและบาปอย่างไร? อีกทั้งมันได้กำเนิดอันเป็นบุญ และกำเนิดอันมิเป็นบุญ ได้อย่างไร?”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse frames the karmic-ethical inquiry central to dharma literature: births and life-conditions are understood as outcomes shaped by one’s relation to puṇya (merit) and pāpa (demerit), prompting an explanation of moral causality across rebirth.
A Brāhmaṇa addresses a highly virtuous person (“sattama”) and asks for a doctrinal explanation: how a jīva attains different wombs/species and how meritorious or sinful actions lead to corresponding kinds of births.