Shloka 51
Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
विकर्मणा तप्यमान: पापाद विपरिमुच्यते । न तत् कुर्या पुनरिति द्वितीयात् परिमुच्यते,जो मनुष्य पापकर्म बन जानेपर सच्चे हृदयसे पश्चात्ताप करता है, वह उस पापसे छूट जाता है तथा “फिर कभी ऐसा कर्म नहीं करूँगा” ऐसा दृढ़ निश्चय कर लेनेपर वह भविष्यमें होनेवाले दूसरे पापसे भी बच जाता है
vikarmaṇā tapyamānaḥ pāpād viparimucyate | na tat kuryā punar iti dvitīyāt parimucyate ||
ผู้ใดร้อนรุ่มด้วยความสำนึกผิดหลังทำกรรมอันผิด ย่อมหลุดพ้นจากบาปนั้น และเมื่อเขาตั้งปณิธานมั่นว่า “จะไม่ทำเช่นนั้นอีก” เขาย่อมพ้นจากบาปที่สองด้วย คือบาปในภายหน้าที่จะเกิดจากการทำผิดซ้ำเดิม
व्याध उवाच
Educational Q&A
True inner remorse for wrongdoing loosens the bond of the sin already committed, and a firm vow not to repeat the act prevents the next, repeated sin—linking moral purification to both repentance and future self-restraint.
In the Vyādha’s dharma-instruction discourse, he explains to his listener that ethical recovery is possible: sincere contrition purifies past fault, and a resolute commitment to change safeguards one’s future conduct.