Mahabharata 3.201.105 — Vana Parva, Adhyaya 201, Shloka 105
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
शिरसो मुण्डनाद् वापि न स्थानकुटिकासनात् । न जटाधारणाद्ू वापि न तु स्थण्डिलशय्यया
śiraso muṇḍanād vāpi na sthāna-kuṭikāsanāt | na jaṭā-dhāraṇād vāpi na tu sthaṇḍila-śayyayā ||
ยุธิษฐิระกล่าวว่า— “มิใช่ด้วยการโกนศีรษะ มิใช่ด้วยการอยู่ประจำในกระท่อม ณ ที่เดียว มิใช่ด้วยการไว้ผมเป็นชฎา และมิใช่ด้วยการนอนบนพื้นดินเปล่า คนจึงจะบริสุทธิ์ได้ ความดีอันสูงสุดย่อมบรรลุด้วยพลังแห่งบุญที่เกิดจากความบริสุทธิ์ภายใน”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
External marks of renunciation—shaving the head, living in a hut, wearing matted hair, or sleeping on the ground—do not by themselves purify a person. Purification and the highest good depend on inner intention and merit grounded in selfless, sincere conduct.
In Vana Parva, Yudhiṣṭhira articulates a dharma-teaching that critiques mere outward austerities. He emphasizes that ethical intention and inner purity, not external ascetic practices alone, are what lead to true purification and higher attainment.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.