Shloka 63
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
पेतुः पुत्रान् पितृन् भ्रातूनू शोचमाना महीतले रुदत्यो दीनकण्ठ्यस्तु निनदन्त्यो हतेश्वरा:
petuḥ putrān pitṝn bhrātṝn śocamānā mahītale | rudatyo dīna-kaṇṭhyas tu ninadantyo hateśvarāḥ ||
พวกนางคร่ำครวญถึงบุตร บิดา และพี่น้อง แล้วทรุดลงสู่พื้นดิน เมื่อเจ้านายของตนถูกสังหาร เสียงก็สั่นเครือด้วยความโศก ร่ำไห้และส่งเสียงวิโยคอย่างสิ้นที่พึ่ง
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the human cost of killing: when protectors fall, the vulnerable—especially women and families—bear crushing grief. It implicitly urges ethical reflection on violence and the duty of rulers and warriors to consider the suffering that follows bloodshed.
Arjuna describes a scene of aftermath: women, having lost their husbands/protectors, collapse to the ground and mourn loudly for their sons, fathers, and brothers, their voices weakened by sorrow as they wail in distress.