Shloka 20
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
ततो नालीकनाराचैर्भल्लै: शक्त्यृष्टितोमरै: प्रत्यघ्नन् दानवेन्द्रा मां क्रुद्धास्तीव्रपराक्रमा:,तत्पश्चात् क्रोधमें भरे हुए उन प्रचण्ड पराक्रमी दानवेन्द्रोंने नालीक, नाराच, भल्ल, शक्ति, ऋष्टि तथा तोमर आदि अस्त्रोंद्वारा मुझे मारना आरम्भ किया
tato nālīkanārācair bhallaiḥ śaktyṛṣṭitomaraiḥ pratyaghnan dānavendrā māṃ kruddhās tīvraparākramāḥ
ครั้นแล้วเหล่าจอมทัพทานวะ ผู้เดือดดาลและทรงเดชานุภาพอันร้ายกาจ ก็เริ่มระดมโจมตีข้าจากทุกทิศ ด้วยศรนาลีกะ นาราจะ ภัลละ และอาวุธอย่างศักติ ฤษฏิ และโตมร เป็นต้น
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts uncontrolled anger with steadfast courage: wrath drives the Dānavas to unleash many weapons, while the implied ethical ideal for a warrior is disciplined resolve—meeting violence without being ruled by rage.
Arjuna reports that the powerful Dānava leaders, enraged, begin attacking him with a barrage of missiles—various arrows and spears—marking an escalation in the battle’s intensity.