Shloka 32
Kubera-prasāda-vihāra and Counsel on Ajñātavāsa (कुबेरप्रसादविहारः तथा अज्ञातवासोपदेशः)
तत एपषां वधार्थाय शक्रो<स्त्राणि ददौ तव न हि शक्या: सुरै्हन्तुं य एते निहतास्त्वया,(अर्जुन! तुम्हीं इन्द्रके दूसरे स्वरूप हो।) इन दैत्योंके वधके लिये ही इन्द्रने तुम्हें दिव्यास्त्र प्रदान किये हैं। आज जो ये दानव तुम्हारे हाथों मारे गये हैं, इन्हें देवता नहीं मार सकते थे
tad eteṣāṁ vadhārthāya śakro 'strāṇi dadau tava | na hi śakyāḥ surair hantuṁ ye ete nihatās tvayā ||
ก็เพื่อการสังหารศัตรูเหล่านี้เอง ศักระ (อินทรา) จึงประทานอาวุธทิพย์แก่ท่าน; เพราะผู้ที่ท่านปราบลงในวันนี้ แม้เหล่าเทวะก็ไม่อาจฆ่าได้. (อรชุนเอ๋ย ท่านประหนึ่งเป็นอีกภาคหนึ่งของอินทรา.)
अजुन उवाच
Educational Q&A
Extraordinary power and success in righteous combat are portrayed as instruments of cosmic order: divine weapons are granted for a specific dharmic purpose, and the hero is reminded that his capacity is aligned with a higher mandate rather than mere personal prowess.
Arjuna is being told that Indra granted him celestial missiles precisely to destroy these formidable demons; the slain adversaries are described as so powerful that even the gods could not have killed them, underscoring Arjuna’s Indra-like role in this episode.