Shloka 10
Kubera-prasāda-vihāra and Counsel on Ajñātavāsa (कुबेरप्रसादविहारः तथा अज्ञातवासोपदेशः)
पर्वतैरुपचीयद्धि: पतमानैस्तथापरै: | स देशो यत्र वर्ताम गुहेव समपद्यत,नीचे पर्वतोंके ढेर लग रहे थे और ऊपरसे नयी-नयी चट्टानें पड़ रही थीं। इससे वह प्रदेश जहाँ हमलोग मौजूद थे, एक गुफाके समान बन गया
parvatair upacīyad dhiḥ patamānais tathāparaiḥ | sa deśo yatra vartāma guheva samapadyata ||
อรชุนกล่าวว่า “กองศิลาใหญ่ทับถมกันอยู่เบื้องล่าง และก้อนหินใหม่ ๆ ก็ยังถล่มลงมาจากเบื้องบน ทำให้สถานที่ที่เรายืนอยู่นั้นราวกับกลายเป็นถ้ำ ถูกปิดล้อมทุกด้าน”
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse primarily serves narrative realism rather than direct moral instruction: it highlights how quickly circumstances can become constricting and dangerous, underscoring the need for steadiness, alertness, and mutual protection in adversity—virtues repeatedly valued in the epic’s dharma framework.
Arjuna reports a sudden, hazardous scene: rocks and mountain-masses are piling up below while more stones fall from above, enclosing the Pandavas’ location so that it becomes like a cave—suggesting entrapment and imminent danger.