Shloka 80
Kubera’s Fivefold Nīti and Protection of the Pāṇḍavas (वैश्रवणोपदेशः)
स्निग्धपत्रफला वृक्षा गन्धमादनसानुषु । भ्रमरारावमधुरा नलिनी: फुल्लपड़कजा:,गन्धमादनके शिखरोंपर जितने वृक्ष हैं, उन सबके पत्र और फल चिकने हैं। सभी भ्रमरोंके मधुर गुंजारवसे मनोहर जान पड़ते हैं। यहाँके सरोवरोंमें कमल खिले हुए हैं
snigdhapatraphalā vṛkṣā gandhamādanasānuṣu | bhramarārāvamadhurā nalinyaḥ phullapaṅkajāḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “บนไหล่เขาคันธมาทนะมีหมู่ไม้ที่ใบและผลเรียบมันเป็นเงา สถานที่นั้นชวนรื่นรมย์ด้วยเสียงหึ่งหวานของหมู่ภมร และสระทั้งหลายประดับด้วยดอกบัวที่บานสะพรั่งเต็มที่”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the epic uses serene, abundant nature—smooth-fruited trees, sweet bee-hum, lotus-filled lakes—to signal auspiciousness and inner calm. Such descriptions ethically frame the journey as one aligned with harmony and restraint, contrasting with later conflict and hardship.
Vaiśampāyana narrates a scenic portrayal of Gandhamādana’s slopes: flourishing trees, pleasant buzzing bees, and lakes filled with blooming lotuses. It functions as a setting passage, emphasizing the beauty and sanctity of the region the characters are traversing or beholding.