Shloka 22
Gandhamādana-praveśa and the Sudden Storm (गन्धमादनप्रवेशः — चण्डवातवर्षवर्णनम्)
ऋषयश्चापि त॑ सर्वे तुष्ठवुश्न दिवौकस: । त॑ दृष्टवा ज्वलमानश्रीर्भगवान् हव्यवाहन:
ṛṣayaścāpi taṁ sarve tuṣṭuvuś ca divaukasaḥ | taṁ dṛṣṭvā jvalamānaśrīr bhagavān havyavāhanaḥ ||
บรรดาฤๅษีทั้งปวงและเหล่าเทพก็พากันสรรเสริญด้วยความปีติ ครั้นเห็นพระองค์ผู้รุ่งเรืองด้วยสิริอันลุกโพลง พระหัวยวาหนะ (อัคนี) ผู้ทรงเป็นพาหะแห่งเครื่องบูชา ก็รับรู้และถวายความเคารพ
लोगश उवाच
Educational Q&A
True spiritual excellence is recognized not merely by human opinion but by the assent of the wise (ṛṣis) and the divine order (devas). Radiance (tejas/śrī) here signals inner merit—often linked with tapas, purity, and fitness for sacred action—prompting reverence and divine response.
The sages and the gods collectively offer praise. Then Agni (Havyavāhana), seeing the person’s blazing splendor, takes notice—indicating a turning point where divine agency acknowledges and engages with the situation described in the surrounding verses.