Shloka 20
Gandhamādana-praveśa and the Sudden Storm (गन्धमादनप्रवेशः — चण्डवातवर्षवर्णनम्)
स तु तस्य बल ज्ञात्वा धर्मे च चरितव्रतम् । भयाभिभूत: संविग्न: शक्र आसीत् तदानघ,“निष्पाप युधिष्ठिर! नरकासुर बलवान तो था ही, धर्मके लिये भी उसने कितने ही उत्तम व्रतोंका आचरण किया था, यह सब जानकर इन्द्रको बड़ा भय हुआ, वे घबरा उठे
sa tu tasya balaṁ jñātvā dharme ca caritavratam | bhayābhibhūtaḥ saṁvignaḥ śakra āsīt tadānagha ||
ครั้นเมื่อศักระ (อินทรา) รู้ถึงกำลังของอสูรนั้น และรู้ด้วยว่าเขาได้ประพฤติพรตอันเคร่งครัดเพื่อธรรมะเพียงใด โอ้ยุธิษฐิระผู้ปราศจากมลทิน! ในกาลนั้นอินทราถูกความหวาดหวั่นครอบงำและสั่นไหวอย่างยิ่ง เพราะนรกาสูรไม่เพียงทรงพลัง หากยังได้บำเพ็ญวัตรอันประเสริฐเพื่อความชอบธรรม จึงทำให้อินทราหวาดเกรง
लोगश उवाच
Educational Q&A
Power alone is not the only source of threat; even an adversary’s disciplined practice of dharma-like vows can increase their potency and influence, creating moral and strategic anxiety even for the gods.
The speaker explains that Indra (Śakra), upon learning both Narakāsura’s great strength and his performance of commendable religious vows, becomes fearful and unsettled, and addresses Yudhiṣṭhira as ‘anagha’ (sinless).