Shloka 2
Gaṅgā-Tīrtha Darśana and the Prelude to the Yavakrīta–Indra Exemplum (लोमश-युधिष्ठिर संवादः)
न मेड्द्य वक्ष्यस्यतिवादिमानिन् ग्लहं प्रपन्न: सरितामिवागम: । हुताशनस्येव समिद्धतेजस: स्थिरो भवस्वेह ममाद्य बन्दिन्,अपनेको अतिवादी माननेवाले बन्दी! तुमने पराजित हुए पण्डितोंको पानीमें डुबवा देनेका नियम कर रखा है, किंतु आज मेरे सामने तुम्हारी बोली बंद हो जायगी। जैसे प्रलयकालके प्रज्वलित अग्निके समीप नदियोंका प्रवाह सूख जाता है, उसी प्रकार मेरे सामने आनेपर तुम भी सूख जाओगे--तुम्हारी वादशक्ति नष्ट हो जायगी। बन्दी! आज मेरे सामने स्थिर होकर बैठो
na me ’dya vakṣyasy ativādimānin grahaṃ prapannaḥ saritām ivāgamaḥ | hutāśanasyeva samiddhatejasaḥ sthiro bhavasveha mamādya bandin ||
อัษฏาวักระกล่าวว่า “โอ้บันที ผู้หลงตนในวาทะอันเกินประมาณ วันนี้วาจาของเจ้าจะไม่อาจครอบงำได้ กระแสถ้อยคำของเจ้าจักถูกสกัดต่อหน้าข้า ดุจสายน้ำที่เหือดแห้งเมื่อเข้าใกล้ไฟอันลุกโชนเต็มกำลัง ฉันใด เมื่อเจ้ามาอยู่ต่อหน้าข้า พลังแห่งการโต้วาทีของเจ้าก็จักมอดดับฉันนั้น โอ้บันที จงนั่งอยู่ที่นี่วันนี้ให้มั่นคงแน่วแน่”
सअद्टावक्र उवाच
Educational Q&A
The verse warns against pride in mere verbal skill. True strength in discourse is grounded in steadiness and substance; arrogance and cruelty (such as punishing defeated scholars) are portrayed as destined to be checked and silenced.
Aṣṭāvakra confronts Bandi, famed for defeating scholars in debate and enforcing a harsh rule against the defeated. He declares that Bandi’s argumentative power will fail before him, using images of rivers drying near blazing fire, and commands Bandi to sit firm for the contest.