Shloka 20
Somaka–Jantu Ākhyāna: Desire-Driven Sacrifice and Shared Karmic Consequence
एष तस्याश्रम: पुण्यो य एषो25ग्रे विराजते । क्षान्त उष्यात्र षड्ात्र॑ प्राप्नोति सुगतिं नर:
eṣa tasyāśramaḥ puṇyo ya eṣo 'gre virājate | kṣānta uṣyātra ṣaḍ-rātrān prāpnoti sugatiṁ naraḥ ||
“นี่แล อาศรมอันศักดิ์สิทธิ์ของนางซึ่งส่องประกายอยู่เบื้องหน้า ผู้ใดมีขันติ อดกลั้น และสำรวมตน พำนัก ณ ที่นี้หกราตรี ผู้นั้นย่อมบรรลุสุคติอันเป็นมงคล”
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that sacred places yield spiritual benefit when approached with inner discipline—especially kṣānti (forbearance) and restraint—rather than mere physical presence.
A speaker points out a revered woman’s hermitage shining ahead and states the फल (spiritual result): one who stays there for six nights with patience and self-control gains a blessed destiny.