Mahabharata 3.120.16 — Vana Parva, Adhyaya 120, Shloka 16
Sātyaki’s Call for Intervention and Yudhiṣṭhira’s Vow-Bound Restraint (सात्यकिवाक्यं—धर्मराजस्य धैर्यनिश्चयः)
द्रोणं च भीष्मं च महारथौ तौ सुतैर्वृत॑ चाप्पथ सोमदत्तम् । सर्वाणि सैन्यानि च वासुदेव: प्रधक्ष्यते सायकवल्लिजालै:
droṇaṃ ca bhīṣmaṃ ca mahārathau tau sutair vṛtaṃ cāpatha somadattam | sarvāṇi sainyāni ca vāsudevaḥ pradhakṣyate sāyakavallijālaiḥ ||
พระพลเทวะตรัสว่า “หากพระศรีกฤษณะ โอรสแห่งวสุเทวะ ทรงประสงค์ พระองค์ย่อมเผาผลาญให้เป็นเถ้าธุลีได้ด้วยข่ายเพลิงแห่งศรของพระองค์ ทั้งโทรณะและภีษมะ—มหารถีผู้เลื่องชื่อทั้งสอง—พร้อมโสมทัตตะที่รายล้อมด้วยบุตร และแม้กองทัพทั้งปวงด้วย แต่สาระมิใช่เพียงอานุภาพ หากคือการยับยั้งอานุภาพเพื่อรับใช้ธรรมะ”
बलदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights Kṛṣṇa’s overwhelming capability in war, while implicitly stressing ethical restraint: true alignment with dharma is not simply the ability to destroy, but the disciplined choice of when and why to use power.
Baladeva declares that if Kṛṣṇa (Vāsudeva) desired, he could annihilate even the greatest Kuru champions—Droṇa and Bhīṣma—along with Somadatta and his sons, and the entire host, by a ‘net’ of fiery arrows, underscoring Kṛṣṇa’s decisive potential in the conflict.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.