Shloka 3
Hemakūṭa’s Marvels and Lomaśa’s Account of Ṛṣabha at Ṛṣabhakūṭa
Nandā–Kauśikī Tīrtha Passage
एवमुक््त्वा महाबाहो हिमवन्तमुपागमत् | वृतः पारिषदैघेरैन्नानाप्रहरणोद्यतै:,महाबाहो! ऐसा कहकर भगवान् शिव भाँति-भाँतिके अस्त्र-शस्त्रोंसे सुसज्जित अपने भयंकर पार्षदोंसे घिरे हुए हिमालयपर आये
evam uktvā mahābāho himavantam upāgamat | vṛtaḥ pārṣadaiḥ ghōraiḥ nānā-praharaṇodyataiḥ ||
โอผู้มีพาหุอันเกรียงไกร! ครั้นตรัสดังนั้นแล้ว พระองค์เสด็จไปยังหิมวัต (หิมาลัย) โดยมีหมู่บริวารอันน่าเกรงขามล้อมอยู่ พร้อมสรรพอาวุธนานาประการในท่าพร้อมรบ
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that when a divine or dharmic purpose is set in motion, it is accompanied by order, preparedness, and protective power—symbolized by Shiva-like attendants armed and vigilant—suggesting that righteous aims require disciplined strength, not mere intention.
After speaking, the figure described proceeds to Himavat (the Himalaya), surrounded by formidable attendants holding various weapons at the ready, emphasizing a solemn, powerful movement toward a sacred mountain setting.