Shloka 9
समुद्रपानम् (Samudra-pānam) — Maitrāvaruṇi Drains the Ocean; Devas Seek a Means to Refill It
ते प्रविश्योदर्धि घोरं नक्रग्राहसमाकुलम् | उत्सादनार्थ लोकानां रात्रौ घ्नन्ति ऋषीनिह,नाक और ग्राहोंसे भरे हुए भयंकर समुद्रमें घुसकर वे सम्पूर्ण जगत्का संहार करनेके लिये रातमें निकलते तथा यहाँ ऋषियोंकी हत्या करते हैं
te praviśyodadhiṃ ghoraṃ nakragrāhasamākulam | utsādanārthaṃ lokānāṃ rātrau ghnanti ṛṣīn iha ||
เมื่อเข้าไปในมหาสมุทรอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งแน่นขนัดด้วยจระเข้และสัตว์ร้ายแห่งท้องทะเล พวกเขาก็ออกมาในยามราตรีด้วยเจตนาจะทำลายโลกทั้งหลาย และที่นี่เองได้สังหารเหล่าฤๅษี
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights adharma as a direct assault on the foundations of order: when beings act with the intent to ruin the worlds and murder ṛṣis—guardians of knowledge and ritual—society and cosmic balance are endangered, implying the ethical necessity of protecting the innocent and upholding dharma.
The speaker describes hostile beings who plunge into a fearsome ocean filled with crocodiles and sea-monsters, then emerge at night to carry out destructive raids, specifically killing sages in the region.