Shloka 16
Udyoga Parva Adhyāya 92: Kṛṣṇasya sabhāpraveśaḥ
Krishna’s Entry into the Royal Assembly
नमां ब्रूयुरधर्मिष्ठा मूढा हासुहृदस्तथा । शक्तो नावारयत् कृष्ण: संरब्धान् कुरुपाण्डवान्
na māṃ brūyur adharmiṣṭhā mūḍhā hāsuhṛdas tathā | śakto nāvārayat kṛṣṇaḥ saṃrabdhān kuru-pāṇḍavān ||
ขออย่าให้คนอธรรม คนหลงเขลา และผู้มีใจเป็นศัตรู กล่าวถึงเราว่า ‘ทั้งที่มีกำลัง แต่กฤษณะกลับมิได้ยับยั้งเหล่ากุรุและปาณฑพผู้เดือดดาลจากสงคราม’ เพราะฉะนั้นเราจักเพียรพยายามให้เกิดการประนีประนอม
(वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Even one who is powerful and capable is expected to attempt restraint and reconciliation; otherwise hostile critics may accuse him of neglecting dharma. The verse highlights moral accountability: the duty to try to prevent destructive conflict when possible.
In the lead-up to the great war, the speaker expresses concern that people will blame Kṛṣṇa for not stopping the furious Kurus and Pāṇḍavas. This motivates a renewed effort toward peace and settlement rather than allowing war to proceed unchecked.