Shloka 10
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
ये सम वारणशब्देन हयानां ह्ेषितेन च
ye sama vāraṇaśabdena hayānāṁ hreṣitena ca
ผู้ที่อยู่ท่ามกลางความอื้ออึง ถูกปลุกเร้าโดยเสียงแตรช้างและเสียงร้องของม้า—อันเป็นสัญญาณแห่งการรวมพลและการเตรียมศึก—ก็ขยับเคลื่อนไปตามแรงส่งที่ทวีขึ้นสู่การปะทะ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the sensory signs of military power—elephants’ trumpeting and horses’ neighing—can propel people toward collective action, reminding readers that war often advances through momentum and atmosphere as much as through explicit decisions, thereby urging vigilance and restraint in dharmic judgment.
Vaiśampāyana describes the martial commotion associated with an army’s movement or readiness: the characteristic cries of war-elephants and horses are heard, indicating preparations and the intensifying approach of armed confrontation.