Shloka 2
अध्याय ७५ — दैव-पुरुषकार-समन्वयः
Reconciling Contingency and Human Effort
भीमसेन उवाच अन्यथा मां चिकीर्षन्तमन्यथा मन्यसे<च्युत । प्रणीतभावमत्यर्थ युधि सत्यपराक्रमम्
bhīmasena uvāca anyathā māṁ cikīrṣantam anyathā manyase 'cyuta | praṇīta-bhāvam atyarthaṁ yudhi satya-parākramam ||
ภีมเสนะกล่าวว่า “โอ อจยุตะ! ท่านตั้งใจจะจัดการกับข้าด้วยวิธีหนึ่ง แต่กลับคิดถึงข้าไปอีกอย่างหนึ่ง ท่านเห็นว่าข้ายอมตามเกินไปและชักนำได้โดยง่าย—ทั้งที่ในสนามรบวีรภาพของข้านั้นจริงแท้และไม่เคยพลาด”
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical distinction between restraint and weakness: a warrior may accept guidance and remain controlled, yet still possess proven valor. It cautions against misjudging character based on outward compliance.
Bhīma addresses Kṛṣṇa (Acyuta), protesting that Kṛṣṇa seems to be treating him as overly pliant or manageable. Bhīma asserts that, despite any outward restraint, his battlefield prowess is genuine and should not be underestimated.