Shloka 6
धृतराष्ट्रस्य बलाबलचिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Strength and Preference for Śama
(ईदृशेडभिनिविष्टस्य पृथिवीक्षयकारके । अधर्म्यें चायशस्ये वा कार्ये महति दारुणे ।।
īdṛśe 'bhiniviṣṭasya pṛthivīkṣayakārake | adharmyeṃ cāyaśasye vā kārye mahati dāruṇe || pāṇḍavair vigrahas tāta sarvathā me na rocate || ātmajeṣu paraṃ snehaṃ sarvabhūtāni kurvate | priyāṇi caiṣāṃ kurvanti yathāśakti hitāni ca ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “เจ้าหมกมุ่นด้วยความดื้อดึงในกิจอันใหญ่หลวงและน่าสะพรึงกลัว ซึ่งจักนำความพินาศมาสู่ทั้งพิภพ นั่นเป็นอธรรม เพิ่มพูนความอัปยศ และโหดร้ายยิ่งนัก ลูกเอ๋ย การเปิดศึกกับฝ่ายปาณฑพนั้นเราไม่อาจเห็นชอบได้เลย เพราะสรรพสัตว์ทั้งหลายในโลกย่อมมีความรักยิ่งต่อบุตรของตน และตามกำลังย่อมมุ่งทำสิ่งที่เป็นที่พอใจและเป็นประโยชน์แก่เขา”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Obstinate pursuit of a war that destroys the world is condemned as adharma, a source of disgrace, and cruelty; wise counsel urges restraint and welfare-oriented action, grounded in the universal ethic of protecting one’s own children and dependents.
Vaiśaṃpāyana reports a speaker’s disapproval of initiating conflict with the Pāṇḍavas, warning that such a course would devastate the earth and bring unrighteousness and infamy; the argument is reinforced by appealing to the natural, universal affection beings have for their children and their impulse to act for their good.