Shloka 88
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
तमसहां विष्णुमनन्तवीर्य- माशंसते धार्तराष्ट्रो विजेतुम् । सदा होन॑ तर्कयते दुरात्मा तच्चाप्ययं सहते<स्मान् समीक्ष्य
tamasahāṁ viṣṇum anantavīryam āśaṁsate dhārtarāṣṭro vijetum | sadā hīnaḥ tarkayate durātmā tac cāpy ayaṁ sahate ’smān samīkṣya ||
สัญชัยกล่าวว่า “ทุรโยธนะ โอรสแห่งธฤตราษฏระ ยังกล้าหวังจะพิชิตพระวิษณุ—พระศรีกฤษณะผู้มีเดชานุภาพไร้ขอบเขตและมิอาจปราบได้ ชายผู้มีจิตชั่วนั้นคิดปองร้ายต่อพระองค์อยู่เสมอ แต่พระผู้เป็นเจ้าเมื่อทอดพระเนตรมายังพวกเรา ก็ยังทรงอดกลั้นแม้ความล่วงเกินนั้นไว้”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral blindness of arrogance: Duryodhana imagines he can defeat the divine and continually plots wrongdoing. In contrast, Kṛṣṇa’s restraint and patience show divine forbearance—power governed by dharma rather than impulsive retaliation.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana still hopes to overcome Kṛṣṇa and keeps devising harmful plans. Despite this, Kṛṣṇa tolerates the offense, mindful of the wider situation and the people involved.