Shloka 106
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
समाददान: पृथगस्त्रमार्गान् यथाग्निरिद्धों गहनं निदाघे । स्थूणाकर्ण पाशुपतं महास्त्र ब्राह्मंं चास्त्रं यच्च शक्रो5प्यदान्मे
samādadānaḥ pṛthag-astramārgān yathāgnir iddho gahanaṃ nidāghe | sthūṇākarṇaṃ pāśupataṃ mahāstraṃ brāhmaṃ cāstraṃ yac ca śakro 'py adān me ||
สัญชัยกล่าวว่า “เมื่อข้าหยิบยกวิถีแห่งอาวุธนานาประการ ข้าจักเป็นดุจไฟฤดูร้อนที่ลุกโชน เผาผลาญพงไพรทึบจนไม่เหลือต้นไม้สักต้น. เพื่อทำลายศัตรู ข้าจักใช้อาวุธสถูณากรรณะ มหาศัสตราปาศุปตะ พรหมาศัสตรา และศัสตราที่ศักระ (อินทร) เคยประทานแก่ข้าด้วย. ด้วยฝนศรอันรวดเร็ว ในศึกนี้ข้าจะไม่เหลือผู้ใดให้มีชีวิต; แล้วเท่านั้นข้าจึงจักได้ความสงบ. สัญชัย จงบอกพวกเขาให้ชัดเจน—นี่คือปณิธานอันมั่นคงของข้า.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked wrath and the pursuit of total annihilation can be rationalized as ‘peace’ for oneself, revealing an ethical tension: personal satisfaction is sought through disproportionate violence, symbolized by a summer forest-fire that spares nothing.
A warrior’s vow is being reported through Sañjaya: he declares that he will adopt multiple techniques of missile warfare and unleash powerful divine weapons—Pāśupata, Brahmāstra, and Indra’s gift—likening his onslaught to a fire consuming a forest, intending to leave no enemy alive.