Shloka 6
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Brahmacarya and the Formless Brahman
Udyoga Parva 44
यो नैतेभ्य: प्रच्यवेद् द्वादशभ्य: सर्वामपीमां पृथिवीं स शिष्यात् । त्रिभिद्धभ्यामेकतो वान्वितो यो नास्य स्वमस्तीति च वेदितव्यम्
yo naitebhyaḥ pracyaved dvādaśabhyaḥ sarvām apīmāṃ pṛthivīṃ sa śiṣyāt | tribhir dvābhyām ekato vānvito yo nāsya svam astīti ca veditavyam ||
ผู้ใดไม่เคยคลาดจากวินัยทั้งสิบสองประการนี้ ผู้นั้นย่อมเหมาะสมแม้จะปกครองแผ่นดินทั้งสิ้น แต่ผู้ใดมีเพียงสาม สอง หรือแม้หนึ่งในคุณธรรมเหล่านี้ ก็พึงเข้าใจว่าเขาไม่มีสิ่งใดเป็น “ของตน” คือเป็นผู้พ้นจากความยึดมั่นและความรู้สึกเป็นเจ้าของ
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Steadfastness in a complete set of ethical disciplines makes one truly fit to rule; partial attainment should culminate in inner renunciation—freedom from the sense of ‘mine’—so that virtue does not become a basis for pride or possession.
Sanatsujata continues his instruction on dharma and inner mastery in the Udyoga Parva context, presenting a standard of disciplined conduct for leadership and emphasizing that even limited virtue should be accompanied by non-attachment.