Shloka 5
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Brahmacarya and the Formless Brahman
Udyoga Parva 44
धर्मश्न॒ सत्यं च तपो दमश्न अमात्सरयय द्वीस्तितिक्षानसूया । दान॑ श्रुतं चैव धृति: क्षमा च महाव्रता द्वादश ब्राह्मणस्य
dharmaś ca satyaṃ ca tapo damaś ca amātsaryaṃ hrīs titikṣā anasūyā | dānaṃ śrutaṃ caiva dhṛtiḥ kṣamā ca mahāvratā dvādaśa brāhmaṇasya ||
สนัตสุชาตะกล่าวว่า “ธรรมะและความสัตย์จริง ตบะและการสำรวมอินทรีย์; ความไม่ริษยา ความละอาย ความอดทน และการไม่เที่ยวจับผิด; การให้ทาน ความรู้ศักดิ์สิทธิ์ (ศรุติ/ศาสตรา) ความมั่นคง และการให้อภัย—ทั้งสิบสองประการนี้คือมหาวรตของพราหมณ์”
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
A brāhmaṇa is defined not merely by birth or ritual, but by twelve great ethical disciplines: righteousness, truth, austerity, self-restraint, non-envy, modesty, forbearance, non-fault-finding, generosity, scriptural learning, steadfastness, and forgiveness.
In Udyoga Parva, as the crisis of war approaches, Sanatsujāta delivers moral and spiritual instruction, emphasizing inner virtues and disciplined character as the foundation of true nobility and right conduct.