Shloka 19
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
एवं वसन् सर्वतो वर्धतीह बहून् पुत्रॉल्लभते च प्रतिष्ठाम् । वर्षन्ति चास्मै प्रदिशो दिशश्न वसन्त्यस्मिन् ब्रह्मचर्ये जनाश्न,ऐसी वृत्तिसे गुरुगृहमें रहनेवाले शिष्यकी इस संसारमें सब प्रकारसे उन्नति होती है। वह (गृहस्थाश्रममें प्रवेश करके) बहुत-से पुत्र और प्रतिष्ठा प्राप्त करता है। सम्पूर्ण दिशा- विदिशाएँ उसके लिये सुखकी वर्षा करती हैं तथा उसके निकट बहुत-से दूसरे लोग ब्रह्मचर्यपालनके लिये निवास करते हैं
evaṁ vasan sarvato vardhatīha bahūn putrān labhate ca pratiṣṭhām | varṣanti cāsmai pradiśo diśaś ca vasanty asmin brahmacarye janāḥ ||
ผู้ใดพำนักอยู่ในเรือนครูด้วยความประพฤติสำรวมและมีวินัย ผู้นั้นย่อมเจริญรุ่งเรืองในโลกนี้โดยรอบด้าน ครั้นเข้าสู่คฤหัสถ์ก็ได้บุตรมากและได้เกียรติยศ ทิศและทิศย่อยทั้งหลายประหนึ่งโปรยปรายพรอันเป็นมงคลแก่เขา และชนเป็นอันมากก็มาอาศัยใกล้เพื่อประพฤติพรหมจรรย์
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
A student who lives with restraint and service in the teacher’s house gains comprehensive well-being; disciplined learning becomes the root of later prosperity, honor, and the ability to inspire others toward brahmacarya.
Sanatsujāta is instructing (in the Udyoga Parva discourse) on the fruits of proper brahmacarya: the well-trained student prospers, later attains family and reputation, and becomes a center that attracts others seeking disciplined study.